Bu tek bir bacağımın gücüydü. Diğer bacağım da var. İki kolum da var. Kafam da var ve vücudumun geri kalanı da. Hepsiyle tek seferde saldırırsam, iki üç katı hiç bir şeydir. Denemek ister misin?
Çizimlerde bi türlü istikrar sağlanamadı, bi bölüm güzel çiziyorlar bi bölüm batırıyorlar. Luffy yine çocuk gibi çizilmiş bu bölümde. Oysa geçen haftaki bölüm ne güzeldi, tam bir şaheserdi. Madam Shirley'in sesini daha ince bekliyordum, bu sesi yakıştıramadım nedense. Tüm bunlara rağmen bölüm güzeldi de biraz daha hızlansalar daha da güzel olacak.
"Papa... Give back my papa... He was so kind to me. I loved him so much, and yet before my very eyes, my dear papa ate the guts of my mama, brother, and sister. That's why I killed him! I crept up behind him while he was eating my sister's guts and cut off his head!"
Mesaj biraz off topic olacak ama hep başlama konusunda teredütleri olan biri olarak şunu söylemeliyimki konu olarakta çizim olarakta bir daha böyle bir animenin yapılabilitesi zor.Animeyi yakalamaya az kaldı Marineford arcını seyrediyorum şu an ve savaş olabilecek en iyi şekilde anlatılmış acı ve duygusallığın sınırları aşılmış.Bir daha bu ayarda bölümler göremeyebiliriz.
Neyse dediğim gibi offtopic oldu ama Marineford arcı seyrederken bendede duygu patlaması oldu ve buraya yazamadan edemedim.Kusuruma bakmayın.